Στην Αίγινα με Himalayan 450
Κείμενο / φωτογραφίες: Δημήτρης Κατσούλας
Φωλιασμένο στον Σαρωνικό, μόλις 90 λεπτά με το πλοίο, το νησί της Αίγινας αποτελεί μια απολαυστική απόδραση γεμάτη ιστορία, γοητεία και φυσική ομορφιά. Για εμάς τους μοτοσικλετιστές, προσφέρει μια αξέχαστη περιπέτεια σε γραφικούς παραθαλάσσιους δρόμους, γοητευτικά χωριά και εκπληκτικά τοπία που περιμένουν να εξερευνηθούν με δύο τροχούς.
Μόλις φτάσεις στο λιμάνι, η αίσθηση της νησιώτικης ηρεμίας σε χτυπάει σαν καλοκαιρινός ήλιος κατακέφαλα. Για αυτό, πριν ξεκινήσεις τις διαδρομές σου, επιβάλλεται να τραβήξεις μερικές φωτογραφίες μπροστά από τα πολύχρωμα καΐκια, το πάλλευκο εκκλησάκι του Αγίου Νικολάου αλλά και την περίφημη κολώνα που στέκει στην μέση του αρχαιολογικού χώρου που κάποτε φιλοξενούσε τον ναό του Απόλλωνα. Άφησε την μοτοσικλέτα σου στο δημοτικό πάρκινγκ και περπάτησε στον κεντρικό πεζόδρομο του Ηρειώτη, δοκίμασε μια κοτόπιτα στον εξαιρετικό φούρνο του Γάλαρη, απόλαυσε τον καφέ σου στην Αυλή ή σε όποιο από τα μικρά καφέ που εδρεύουν εκεί. Περπάτησε μέχρι τον πύργο του Μαρκέλλου, το εντυπωσιακό Ενετικό κτίριο του 17ου αιώνα που δυστυχώς ερειπώνει. Ενώ, αν έχεις λίγο χρόνο τότε πρέπει να επισκεφτείς το Αρχαιολογικό Μουσείο της Αίγινας, όπου μπορείς να εξερευνήσεις αντικείμενα που ρίχνουν φως στο πλούσιο παρελθόν του νησιού, από αρχαία αγγεία μέχρι γλυπτά και επιγραφές.
Ήρθε η ώρα για μοτο-αναζήτηση, πίσω στην άνετη σέλα του Himalayan 450, ένα υπέροχο δίκτυο διαδρομών με περιμένει.
Αφού ξέφυγα εύκολα από την κίνηση της Χώρας, κατευθύνθηκα προς τον Άγιο Νεκτάριο. Ο δρόμος τυπικός επαρχιακός, περνάει μέσα από οικισμούς και χωράφια για να καταλήξει στην επιβλητική μονή της Αγίας Τριάδας ή πιο γνωστά στον Άγιο Νεκτάριο. Έκανα μια στάση στην εκκλησία άναψα ένα κεράκι και ζητώντας λίγη επιπλέον προστασία για τις επόμενες διαδρομές, συνέχισα την πορεία μου.
Για την ιστορία να πούμε πως η μονή ιδρύθηκε το 1903 από τον Άγιο Νεκτάριο, ο οποίος αναστήλωσε ένα παλαιότερο και εγκαταλειμμένο μοναστήρι. Ο Άγιος έζησε στην μονή για 12 χρόνια μέχρι τον θάνατο του, αλλά μη σας ζαλίζω, έχετε δει σίγουρα την ταινία με τον Σερβετάλη, οπότε σας είναι λίγο πολύ γνωστά. Μερικές εκατοντάδες μέτρα μακριά από την Μονή, βρίσκεται η Παλαιόχωρα με τα ερείπια της.
Η πρώην μεσαιωνική πρωτεύουσας του νησιού δημιουργήθηκε τον 9ο αιώνα όταν οι κάτοικοι έφυγαν από τα παραθαλάσσια χωριά για να γλυτώσουν από τους πειρατές. Στα σπλάχνα της υπήρχαν 365 εκκλησίες, πλέον σώζονται καμιά τριανταριά. Η εγκατάλειψη ήρθε τον 19ο αιώνα.
Αφαία
Η Αίγινα μπορεί να υπερηφανεύεται για μια πλούσια ιστορία που χρονολογείται από την αρχαιότητα. Ως μια από τις πρώτες θαλάσσιες και εμπορικές δυνάμεις της αρχαίας Ελλάδας, το νησί διαδραμάτισε κρίσιμο ρόλο στην ελληνική ιστορία. Το πιο εμβληματικό ορόσημο του νησιού είναι ο Ναός της Αφαίας, ένας εντυπωσιακός δωρικός ναός που χρονολογείται γύρω στο 500 π.Χ.
Από τον Άγιο Νεκτάριο, οδηγώ προς Μεσαγρό και από εκεί αρχίζω την ανάβαση προς το ιστορικό μνημείο. Ο δρόμος είναι απολαυστικός, με απαλές στροφές και σημεία όπου η θέα προς τη θάλασσα είναι συγκλονιστική. Φτάνοντας στον ναό, σταματάω και θαυμάζω γύρω μου. Από εδώ, βλέπεω τον Σαρωνικό σε όλο του το μεγαλείο. Όσο για εσένα που πιστεύεις στις ενεργειακές γραμμές, η Αφαία είναι μέρος του "ιερού τριγώνου" μαζί με τον Παρθενώνα και το Σούνιο. Για τους υπόλοιπους «άπιστους» απλά απολαύστε την υπέροχη τοποθεσία και βγάλτε μερικές φωτογραφίες που θα ζηλέψουν όλοι οι φίλοι σας.
Από τον Ναό της Αφαίας, συνεχίζω προς την Αγία Μαρίνα. Ο δρόμος είναι παιχνιδιάρικος, με ωραίες στροφές και μικρές ευθείες, νιώθω... άρχοντας του δρόμου, μάλλον Ινδός άρχοντας μιας και η Himalayan δείχνει να είναι στο στοιχείο της!
Προσπερνώντας την πολύβουη και τουριστική Αγία Μαρίνα, ξεκινά η καλύτερη και πιο άγρια διαδρομή του νησιού: Αγία Μαρίνα – Πόρτες – Πέρδικα. Εδώ το τοπίο αλλάζει! Η διαδρομή περνά μέσα από πευκοδάσος, με μέρη που θυμίζουν κάτι από βουνό και άλλες φορές κάτι από... έρημο. Προσοχή η άσφαλτος έχει το μαύρο της το χάλι!
Φτάνω στις Πόρτες, ένα μικρό και ήσυχο οικισμό. Εδώ μπορείτε να κάνετε μια στάση για να χαζέψετε τη θέα αλλά και να πάρετε μια ανάσα πριν τη συνέχεια ή καλύτερα να γευματίσετε στις ταβέρνες του χωριού. Μετά το χωριό, μηδέν τουρισμός, μηδέν φασαρία, μόνο εγώ, ο δρόμος και η Himalayan να σπάει με τον μονοκύλινδρο ήχο της την σιωπή.
Πέρδικα: Η Απόλυτη Στάση για Ψαρομεζέδες
Μετά τις ιδανικές στροφές, φτάνεις στην Πέρδικα. Αν υπάρχει ένα μέρος στην Αίγινα που δίνει αυτό το old-school νησιώτικο vibe, αυτό είναι η Πέρδικα.
Εδώ, η επιλογή είναι μία: ουζάκι ( με μέτρο ε!!) , χταποδάκι και ατελείωτες κουβέντες για μοτοσικλέτες και ταξίδια. Με θέα το νησάκι Μονή, η ατμόσφαιρα είναι χαλαρή, το αεράκι δροσίζει και ο χρόνος μοιάζει να σταματάει.
Από εδώ, αν έρθετε την θερινή περίοδο, μπορείτε να κάνετε μια σύντομη βόλτα με βάρκα στο ακατοίκητο νησάκι Μονή, όπου θα βρείτε παρθένες παραλίες και φιλικά ελάφια να περιφέρονται ελεύθερα.
Φεύγοντας από την Πέρδικα προς την Χώρα της Αίγινας, ακολουθώ τον παραθαλάσσιο δρόμο που με κάνει να νιώθω πρωταγωνιστής σε διαφήμιση μοτοσικλέτας. Η θέα του Σαρωνικού, οι γλάροι που πετάνε από πάνω, το απογευματινό αεράκι αλλά και ο ήλιος που βρίσκεται στην δύση του δημιουργούν την απόλυτη μοτο-εμπειρία, είναι απόλαυση!
Η νύχτα με βρίσκει στο λιμάνι παρέα μπόλικο κόσμο που από το «πάμε για ένα καφέ» κατέληξε να γυρνοβολάει στις ομορφιές του νησιού της Αίγινας.
Υ.Γ.
Τα φημισμένα φιστίκια Αιγίνης.
Μια επίσκεψη στην Αίγινα δεν θα ήταν ολοκληρωμένη χωρίς να απολαύσετε το πιο διάσημο προϊόν του νησιού: τα φιστίκια Αιγίνης. Φημισμένοι για την ανώτερη γεύση και την ποιότητά τους, αυτοί οι ξηροί καρποί τοπικής καλλιέργειας έχουν κερδίσει το καθεστώς ΠΟΠ (Προστατευόμενης Ονομασίας Προέλευσης). Θα τα βρείτε σε διάφορες μορφές - ψητά, αλατισμένα ή ακόμα και ενσωματωμένα σε υπέροχα γλυκά όπως μπακλαβάς και παγωτό. Το Φεστιβάλ Φιστικιού Αιγίνης, που πραγματοποιείται κάθε Σεπτέμβριο, είναι μια φανταστική ευκαιρία για να γιορτάσετε αυτό το τοπικό έδεσμα απολαμβάνοντας πολιτιστικές εκδηλώσεις και λαϊκές αγορές. Εγώ πάντως δοκίμασα ένα παγωτό φιστίκι με αλμυρή καραμέλα στο Αιάκειο, αν και με μπέρδεψε με τις 8 διαφορετικές γεύσεις… η επιλογή μου έφερε μπόλικους οργασμούς στον ουρανίσκο μου.
Να είσαστε καλά και να ταξιδεύετε.
0 σχόλια: