Εμπειρίες ζωής στην άμμο της Σαχάρας          
κείμενο/φωτογραφίες Κωνσταντίνος Μητσάκης



   Με την αποβίβασή μας στο λιμάνι της Τύνιδας, ξεκίνησε το αφρικάνικο σκέλος του “2 GENERATIONS’ RIDE – 2 CONTINENTS”. Είχαμε στη διάθεσή μας 6 μέρες να περιπλανηθούμε στην Τυνησία και να «μυρίσουμε» το άρωμά της. Πατέρας και γιος συμφωνήσαμε να “σνομπάρουμε” –αρχικά– την τυνησιακή πρωτεύουσα και να κατευθυνθούμε  αμέσως στα νότια της χώρας, ανταποκρινόμενοι στα κελεύσματα της Σαχάρας. 
   Στην πορεία προς τον τυνησιακό νότο, επιβεβλημένη ήταν η στάση στην πόλη El Jem, προκειμένου να επισκεφθούμε το ρωμαϊκό αμφιθέατρο της πόλης, γνωστό κι ως "Αφρικανικό Κολοσσαίο". Η θέα από τις κερκίδες του μνημείου εκπληκτική και το ταξίδι πίσω στον χρόνο που πραγματοποίησε ο Γιώργος συναρπαστικό…
   Οι κωμοπόλεις Gabes, Matmata και Douz υποδέχτηκαν την λευκή μοτοσυκλέτα στην πρώτη μεγάλη βόλτα που πραγματοποιήσαμε στην έρημο. Και τι δεν κάναμε εδώ με τον Γιώργο: θεραπευτικά αμμόλουτρα, βόλτα με καμήλες, γνωριμία με τους ντόπιους και επίσκεψη σε τρωγλοδυτικές κατοικίες…
   Η πιο δύσκολη όμως στιγμή που βιώσαμε ήταν η σφοδρή αμμοθύελλα που μας ταλαιπώρησε στην διαδρομή Matmata-Douz. Για περίπου 80 χλμ., ένας μανιασμένος άνεμος προσπαθούσε να μας γκρεμίσει από την σέλα της Africa Twin. Και τελικά, στην πρώτη μάχη του με την Σαχάρα, ο Γιώργος βγήκε νικητής…

ΔΥΟ ΓΕΝΙΕΣ ΣΤΗΝ ΙΔΙΑ ΣΕΛΑ   
Κείμενο / Φωτογραφίες : Κωνσταντίνος Μητσάκης



 Μετά από έξι ευχάριστα και δημιουργικά χρόνια, ο Γιώργος εγκαταλείπει φέτος τον Ιούνιο την αυλή του δημοτικού σχολείου. Τον προσεχή Σεπτέμβριο θα διαβεί την πόρτα του γυμνασίου, αποχαιρετώντας για πάντα τα χρόνια της αθωότητας.
    Μόλις 11,5 χρονών, ο τελειόφοιτος γιός μου δεν διαφέρει και πολύ από τα υπόλοιπα αγόρια της ηλικίας του. Διαθέτει αρκετή ωριμότητα και παιδικότητα μαζί, αντιλαμβάνεται (σχεδόν) τα πάντα, ενθουσιάζεται εύκολα, δείχνει κατανόηση και υπευθυνότητα, λατρεύει το Playstation 4 και δεν συμπαθεί ιδιαίτερα το διάβασμα. Πάνω απ’ όλα όμως, του αρέσει να ταξιδεύει…
     Κάποια στιγμή, στο έμπα του 2018, ρώτησα τον μικρό Μητσάκη τι θα ήθελε για δώρο αποφοίτησης. Η αλήθεια είναι ότι περίμενα να μου ζητήσει ένα κινητό τηλέφωνο ή κάποιο ηλεκτρονικό gadget. Όμως, η επιλογή του ειλικρινά με εξέπληξε, δεν πίστευα στα αυτιά μου: «Μπαμπά, θέλω να πάμε μαζί ένα μεγάλο ταξίδι με την μοτοσυκλέτα, στο εξωτερικό, όπως πας κι εσύ τα καλοκαίρια…». Κόκκαλο ο χαζό-μπαμπάς! Να χαλάσω εγώ χατίρι στο παιδί μου; Ποτέ…
Επτά άγνωστα παλαιομονάστηρα της Πελοποννήσου
Κείμενο / φωτογραφίες : Δημήτρης Κατσούλας.

«Μοναχός εστί βία φύσεως διηνεκής» 



















Ο Μοριάς είναι διάσπαρτος από επιβλητικά ασκηταριά και απομονωμένα
παλαιομονάστηρα. Με μέσο την μοτοσικλέτα μας, θα επισκεφτούμε κάποια απ’ αυτά
που βρίσκονται σφηνωμένα σε σχισμές βράχων και σπηλαίων ή κρεμασμένα σε
απόκρημνες πλαγιές και φαράγγια. Πάντοτε όμως κρυμμένα από τα αδιάκριτα μάτια
των «αμαρτωλών».
Θα γνωρίσουμε πού και πώς ζούσαν οι ερημίτες μοναχοί πριν από εκατοντάδες
χρόνια επιδιώκοντας την πνευματική γαλήνη αλλά και την επικοινωνία με τον
Ουράνιο Πατέρα. Θα περιηγηθούμε σε παλαιομονάστηρα που έπαιξαν σημαντικό
ρόλο την περίοδο της Τουρκοκρατίας καθώς αποτελούσαν καταφύγιο για τους
κατοίκους των ευρύτερων περιοχών, ενώ παράλληλα θα μάθουμε ιστορίες και
θρύλους που στοιχειώνουν ορισμένα απ’ αυτά.
Ας ξεκινήσουμε το ταξίδι στα ησυχαστήρια του παρελθόντος…
Kalos irtate stin Grecia Salentina.
ΚΕΙΜΕΝΑ – ΦΩΤΟ: Κωνσταντίνος Μητσάκης / www.motoexplorer.gr.

Kalos irtate στην Grecia Salentina.
Στον ιταλικό νότο, μια άλλη, ξεχασμένη Ελλάδα με υποδέχτηκε και με καλωσόρισε
στην αγκαλιά της. Με τις πινακίδες των εννιά ελληνόφωνων χωριών της Απουλίας να
μου εύχονται ολόθερμα το… Kalos irtate, οι κατοίκους τους, οι Γραικάνοι, μου
πρόσφεραν ένα αλησμόνητο μάθημα Ιστορίας.
"Ευρωβολιά"
κείμενο/φωτογραφίες :Σωκράτης Πανουσίου




Μια βόλτα στην γηραιά μας ήπειρο, Euroβολιά όπως την ονομάζω, σε γνωστά μοτοσυκλετιστικά μονοπάτια. Δέκα μέρες μοτοσυκλετιστικής αποσυμπίεσης ( και δύο καραβίσιες), παρέα με την "σύντροχό" μου, σε Ιταλία, Σλοβενία, Αυστρία, Γερμανία. Μια εμπειρία με τα όμορφα, αλλά και τα απρόοπτη της. Αυτά που μετατρέπονται σε ιστορίες... να έχουμε να λέμε και να θυμόμαστε.